Terug naar laatste nieuws

Reageren ?

“Van iets dat je graag doet, lijd je niet”

UDEN − “Hallo meissie, een bakkie ? Bonbonnegie erbij ? Ga zitten wijfie”, hartelijk en gastvrij als altijd schenkt Joke de Lange-Methöfer koffie in. Ze vierde maandag haar tachtigste verjaardag, gewoon lekker thuis. Ze voelt zich fit en gedreven. Daarom gaat ze ook door in de politiek. Ze is vast van plan om van 31 jaar raadslidmaatschap, zeker 36 jaar te maken. “Als ik stop, zit er niemand meer in de raad die ervaring heeft met ouderen, dat kan niet.”

“Ach meid, ik heb bronchitis en een versleten knie. Ik durf daarom niet meer te fietsen. En ik heb door drie jaar Q−koorts een flinke oplazer gehad. Maar, als dat alles is! Elke maandag heb ik hier spreekuur en hoor zoveel schrijnende verhalen. Ik kan die Pechthold wel om de oren slaan met zijn ‘rijke ouderen’. Nee hoor, we moeten er bovenop zitten om deze groep te blijven bereiken. En dat kan ook nog steeds niet alleen digitaal. Elke oudere heeft wel een computer zeggen ze. Echt niet, hier in Uden heeft 21 procent er een. Je mist de doelgroep als je belangrijke informatie alleen maar op een website zet.”


Joke de Lange sterk als altijd op haar 80−ste (Foto: André van der Linden)

Voorkeurstemmen
In de gemeente Uden staat Joke bekend als ombudsvrouw, ze vult voor ouderen de belastingaangifte in, adviseert over mogelijkheden voor bijstand en andere (WMO) voorzieningen. Zij strijdt in de gemeenteraad al 31 jaar voor een sociaal beleid. Met verkiezingen wordt ze steevast met honderden voorkeurstemmen gekozen. Ze kwam indertijd in de raad via de lokale partij Kerngroep Nooijen. Die veranderde van naam in Kerngroep ‘90 en vervolgens Leefbaar Uden. Sinds 2010 is dat VVD−Leefbaar Uden. Voor de komende gemeenteraadsverkiezingen van 19 maart is Joke weer op een verkiesbare plaats gezet.

Lachhuwelijk
Joke de Lange is geboren in Rotterdam. In de oorlog stierf vader en vertrok moeder naar Assen. “Vreselijk vond ik het daar.” In 1946 begon moeder in Den Haag een sigarenzaak. Joke leerde Joop kennen, trouwde en kreeg een zoon en dochter. Nadat Joop in de sigarenwinkel overvallen was, waren ze klaar met de stad. Een sigarenvertegenwoordiger maakte het stel attent op Uden. “Ik was meteen verkocht.” In 1976 zijn ze er gaan wonen, maar het lot zat tegen. In 1977 stierf Joop, zwaar hartpatiënt. “Het was zo´n vrolijk mens. We hadden een lachhuwelijk. Twintig jaar waren we samen, kort maar wel heel goed.” Joke werd schoonmaakster, want er moest brood op de plank komen. Nadat ze bij de gemeente commentaar geleverd had op een voorval in Eigen Herd, stelde Toon Nooijen voor om de politiek in te gaan. Meteen regelde de weduwe Lange dat de ‘wedde’, de vergoeding, een voorschot werd en dat er netjes belasting over betaald werd. Haar naam was gevestigd.

Vertrouwen
“In de raad is het allemaal wel wat zakelijker nu, maar ik zit in een warme fractie. Als ik niet zou mogen zeggen wat ik kwijt wil, trek ik het niet. Maar we zijn zo´n eenheid. Ik voel me er thuis. Ik heb een goed leven. Als ik niet zoveel mensen geholpen had, had ik nu een ton op de bank staan. Maar dat heb ik helemaal niet nodig. Ik heb lieve kinderen en vier kleinkinderen en was getrouwd met de liefde van mijn leven. Natuurlijk heb ik er soms zo´n knetterdag bij. Maar ik heb er vertrouwen in. Van iets dat je graag doet, lijd je niet, toch. Als ik geen raadslid meer zou zijn, maar gewoon mevrouw De Lange, zien ze me aankomen. Dan kan ik niks meer regelen.”

“Nou, meis, maak wat van je daggie!”
Bron : Kliknieuws

Uden, 1 november 2013